Aktualności:

2015 II 18 Gwatemala: Z dziennika prawosławnej misjonarki

„Od czasu naszego ostatniego przyjazdu do Gwatemali mieliśmy bardzo dużo pracy. W skład naszej sześcioosobowej grupy wchodzili ja i o. John Chakoson, Bob Kirshner, dyrektor naszej nowej kliniki, dr Willie Manteris – dentysta i nasz partner do spraw budowy kliniki, Dave Sevik, programista i były pielęgniarz w naszym szpitalu dla dzieci, a także hieromnich Juvenal, od niedawna służący w misji na Alasce” – pisze Aleksandra Chakoson, matuszka i misjonarka z południowej Ameryki. Oto fragment jej zapisków.

„Po przybyciu od razu zaczęłam kupować tkaniny na szaty liturgiczne dla duchownych. Pozostali w tym czasie dokonali zakupu aparatury medycznej u miejscowego dostawcy. Potem wyjechaliśmy do zasnutego mgłami górzystego Agvakate, na granicy z Meksykiem, gdzie trwa budowa naszej kliniki. To deszczowa, brudna, zimna miejscowość. Najjaśniejszym punktem jest prawosławna cerkiew, w której o. Evangelos ogrzewa serca ludzi swą płomienną miłością.

W sobotę dr Willie pracował w klinice stomatologii – bez prądu i pod przeciekającym dachem. Stojąc w wodzie, okazał pomoc ponad pięćdziesięciu pacjentom, którzy przychodzili nawet wtedy, kiedy skończyły się środki znieczulające.

W niedzielę przeżyliśmy Liturgię z sześcioma ślubami i trzynastoma chrztami. Parafianie zaczęli zbierać się już na godzinę przed początkiem służby. Występowała grupa muzykantów, grających na różnych instrumentach. Było wiele piosenek i oklasków. Na służbie bardzo słodko śpiewał chór dziewczynek.

Następnego dnia mieliśmy spotkanie z robotnikami, którzy budują klinikę. Wieczorem przyszły do nas wiejskie akuszerki i wielu pracowników medycznych i Bob Kirchner (paramedyk i weteran światowych misji medycznych) pokazał im przywiezione medyczne instrumenty. Wkrótce wielu miejscowych, na wieść o tym, ze przyjechali lekarze, zaczęło przyprowadzać do nas swoje chore dzieci i krewnych.

Bob pomógł kobiecie z silną infekcją palca. Dave zajął się chorymi dziećmi, dr Willie udzielał konsultacji, a ja pracowałam jako pielęgniarka.

Dzisiaj Bob, Dave i Willie pojechali do domu. Ja z o. Johnem wróciłam do miasta Uentenango. Ojciec Juvenalij będzie z nami do połowy lutego. Ma zamiar zorganizować tutaj długofalową misję. W najbliższy weekend oczekujemy 120 katechizatorów z naszych wiejskich wspólnot. Przyjadą na seminarium, żeby więcej dowiedzieć się o wierze. Możliwe, że już w następnym tygodniu przyjadą moje szwaczki i zaczniemy szyć szaty. Praca wre!”.

Cerkiew w Gwatemali należy do meksykańskiej metropolii patriarchatu konstantynopolitańskiego.

Na podst. pravoslavie.ru i sedmitza.ru
oprac. Ałła Matreńczyk
fot. pravoslavie.ru
Ałła Matreńczyk

Wasze opinie:



W najnowszym numerze:

Rozłam się dokonał - Eugeniusz Czykwin
6 stycznia w cerkwi św. Jerzego w Stambule (dawniej Konstantynopol) patriarcha Bartłomiej wręczył „metropolicie” Epifanijowi tomos, nadający autokefalię Prawosławnej Cerkwi Ukrainy (PCU). Cerkiew tę „utworzyli” 15 grudnia ubiegłego roku na zwołanym przez patriarchę Bartłomieja „zjednoczeniowym soborze” przedstawiciele tzw. Ukraińskiej Prawosławnej Cerkwii Kijowskiego Patriarchatu (UPCKP) i tzw. Ukraińskiej Autokefalicznej Prawosławnej Cerkwii (UAPC). Uczestniczący w soborze dwaj biskupi kanonicznej Ukraińskiej Prawosławnej Cerkwi (UPC) – metropolita winnicki Symeon (Szostacki) i biskup pomocniczy Aleksander (Drabinko) – dzień wcześniej zostali przyjęci w jurysdykcję patriarchatu konstantynopolitańskiego. Na zwierzchnika nowej Cerkwi wybrano metropolitę Epifanija. Obie jednoczące się struktury, jako obarczone grzechem raskołu, do ubiegłego roku nie były uznawane przez żadną z lokalnych prawosławnych Cerkwii. Niespodziewanie, na prośbę prezydenta Ukrainy Petra Poroszenki i Werchownej Rady Ukrainy, patriarcha Bartłomiej, który wielokrotnie deklarował, że za jedyną kanoniczną Cerkiew na Ukrainie uznaje pozostającą w kanonicznej łączności z Ruską Prawosławną Cerkwią (RPC) Ukraińską Prawosławną Cerkiew i jej zwierzchnika metropolitę Onufrego, zmienił zdanie. Decyzja obradującego pod przewodnictwem patriarchy Bartłomieja Synodu Konstantynopolitańskiego Patriarchatu z 11 października 2018 roku o „przywróceniu do swoich hierarchicznych lub kapłańskich godności”, odłączonego od Cerkwi drogą anatemy (klątwy) byłego metropolity RPC Filareta (Denysenko), który – pozbawiony wszelkich kapłańskich godności – ogłosił się „patriarchą” Ukrainy, wywołała zdumienie i wręcz szok w całym prawosławnym świecie. Z nie mniejszym zdziwieniem przyjęto decyzję Synodu o „anulowaniu” decyzji patriarchy Konstantynopola z 1686 roku o połączeniu ówczesnej metropolii kijowskiej z Ruską Prawosławną Cerkwią, co w rozumieniu Fanaru oznacza przejęcie przez patriarchę Bartłomieja zwierzchnictwa nad UPC, która o autokefalię nie prosiła.
(więcej...)
Między Wschodem i Zachodem - Anna Radziukiewicz
„Kultura Pierwszej Rzeczypospolitej w dialogu z Europą. Hermeneutyka wartości” – to seria, licząca dwanaście tomów, która ukazuje się pod redakcją naukową prof. Aliny Nowickiej-Jeżowej, w wydawnictwie Uniwersytetu Warszawskiego. W końcu 2017 roku ukazał się tom jedenasty „Między Wschodem i Zachodem. Prawosławie i unia”. Tom powstał pod redakcją naukową prof. Marzanny Kuczyńskiej, laureatki naszej Nagrody im. Księcia Konstanego Ostrogskiego, przyznanej w 2017 roku. (więcej...)
Naprawdę ufam Chrystusowi - Anna Radziukiewicz
Wykłady o sztuce Nowosielskiego zaproponowała Akademia Supraska w swojej siedzibie 21 października, zaraz po Liturgii. Kanclerz Akademii o. Jarosław Jóźwik zaprosił wytrawnych znawców sztuki i myśli Nowosielskiego, jednocześnie jej wielbicieli, by każdy z nich mógł, przykładając swój warsztat poznawczy, spojrzeć na wybitne zjawisko, jakim jest twórczość krakowskiego artysty i myśliciela. (więcej...)
Oranie - Anna Radziukiewicz
- Gdyby nie było młodzieży, na pewno nie remontowalibyśmy tej stodoły – mówi o. Jarosław Jóźwik, proboszcz parafii św. Mikołaja w nadnarwiańskim Topilcu, jednocześnie kanclerz Akademii Supraskiej. (więcej...)