Aktualności:

2016 V 30 W rocznicę kanonizacji św. Amfilochiusza

Uroczystą Liturgię w rocznicę kanonizacji św. Amfilochiusza Poczajowskiego odsłużono 12 maja w soborze Przemienienia Pańskiego w Poczajowskiej Ławrze. Nabożeństwu przewodniczył metropolita chustowski i winogradowski Mark we współsłużeniu z siedmioma metropolitami i dwoma biskupami Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej, także wieloma duchownymi.
Pod dachem Preobrażeńskiego Soboru zebrały się tysiące wiernych. Po Liturgii wszyscy w krestnym chodzie przeszli do pieszczernej cerkwi, gdzie odprawiono molebien.
W wigilię święta po wsienoszczni odsłużono akafist do świętego.
Św. Amfilochiusz urodził się we wsi Małaja Iłowica w okręgu tarnopolskim w 1884 roku. Brał udział w I wojnie światowej już jako człowiek w pełni ukształtowany, w wieku 31 lat, został posłusznikiem w Poczajowskiej Ławrze.
8 lipca 1932 roku z błogosławieństwa metropolity warszawskiego i całej Polski Dionizego (Waledyńskiego) został postrzyżony w małą schimę z imieniem Józef. W 1933 roku otrzymał święcenia diakońskie, trzy lata później kapłańskie. Wkrótce zasłynął jako wielki podwiżnik, doskonały nastawiacz kości, lekarz, uzdrowiciel.
Jesienią 1962 roku za obronę przed zamknięciem soboru Świętej Trójcy został skierowany do szpitala psychiatrycznego. Po wypuszczeniu powrócił do rodzinnej miejscowości i zamieszkał u swojego kuzyna. Służył tam ludziom – odprawiał molebny, uzdrawiał chorych, posiadał dar prozorliwości.
Niebawem jeden z jego krewnych wywiózł go w odosobnione miejsce i brutalnie pobił. W ciężkim stanie mnich został przewieziony do Poczajowskiej Ławry i postrzyżony w wielką schizmę z imieniem Amfilochiusz.
Przeżył, a ponieważ nie miał prawa przebywać w Ławrze, powrócił do rodzinnej miejscowości. Wieści o jego darze prozorliwości i uzdrawiania rozeszły się szeroko. Codziennie przyjmował nawet do kilkuset osób.
Odszedł do Pana 1 stycznia 1971 roku. Tak jak za życia, także po śmierci na jego grób przyjeżdżały setki pielgrzymów, wielu po modlitwie uzyskiwało uzdrowienie.
Kanonizacja starca Amfilochiusza odbyła się 12 maja 2002 roku w Uspienskim Soborze Poczajowskiej Ławry. Uroczystościom przewodniczył metropolita kijowski i całej Ukrainy Włodzimierz. Podczas kanonizacji na niebie pojawił się ułożony z chmur krzyż.
Św. Amfilochiusz i św. Hiob należą do najbardziej czczonych świętych w Poczajowie. Każdego dnia przy jego relikwiach odbywa się modlitwa.
oprac. Ałła Matreńczyk

Wasze opinie:



W najnowszym numerze:

Liturgia tu nigdy nie ustała - Ałła Matreńczyk
Ten dzień trudno jest sobie wyobrazić. Przybliża go nieco relacja Kuriera Warszawskiego z 1869 roku. „W niedzielę 29 czerwca (11 lipca), w uroczystość ŚŚ. Apostołów Piotra i Pawła, odbyło się poświęcenie nowo wzniesionej na przedmieściu warszawskim Pradze, cerkwi prawosławnej pod wezwaniem Św. Magdaleny. O godz. 9-tej z rana, na odgłos dzwonów z cerkwi katedralnej (na Długiej – am), duchowieństwo miejskie, które nie brało udziału w poświęceniu świątyni, udało się procesjonalnie z tejże cerkwi katedralnej dla przeniesienia do cerkwi na Pradze obrazu św. Marii Magdaleny, ofiarowanej przez Najjaśniejszą Cesarzową, Marię Aleksandrownę. Na spotkanie obrazu wyszedł procesjonalnie z cerkwi Praskiej (…) arcybiskup Joanicjusz, w asystencji duchowieństwa. Następnie po wejściu do cerkwi o godz. 10-tej rozpoczęło się poświęcenie świątyni (…), niezwłocznie potem odprawiona została Liturgia święta, a po Liturgii odprawiono nabożeństwo dziękczynne”. (więcej...)
W monasterze Świętego Krzyża - Andrzej Charyło
Jednym z dwudziestu siedmiu monasterów jerozolimskich, znajdujących się w jurysdykcji patriarchatu Jerozolimy, jest monaster Świętego Krzyża, położony trzy kilometry na zachód od centrum Starego Miasta, w zielonej dolinie w dzielnicy Neve Granot, w pobliżu Muzeum Izraela i Knesetu. Według tradycji został założony w V wieku w miejscu, gdzie w czasach starotestamentowych rosło drzewo, z którego później wykonano Krzyż Pański. (więcej...)
Zanikający chrześcijanie - Michael Abdalla
Narasta realne zagrożenie fizycznego wyniszczenia chrześcijan Syrii, Turcji, Iranu i Iraku. Rzetelne opracowanie Zapomniani bracia (WAM, Kraków 2004) już nie odzwierciedla sytuacji wspólnoty Asyryjczyków. W ciągu piętnastu lat więcej niż połowa z nich porzuciła swoje domostwa i ziemię i udała się na emigrację, ratując życie. Poważne zmiany zaszły w ich życiu zwłaszcza w Iraku i Syrii, przez które przetoczyły się pustoszące akcje Państwa Islamskiego. (więcej...)
Bądźmy obecni w parlamencie - Michał Bołtryk
Z EUGENIUSZEM CZYKWINEM
redaktorem naczelnym Przeglądu Prawosławnego
rozmawia Michał Bołtryk (więcej...)
Nieco spokojniej, ale... - Eugeniusz Czykwin
Utworzenie nowej „niezależnej” Prawosławnej Cerkwi Ukrainy (PCU), której patriarcha Konstantynopola Bartłomiej nadał tomos o autokefalii, miało posłużyć zjednoczeniu ukraińskiego prawosławia. Tak się nie stało.
Nadzieje na masowe przejście należących do kanonicznej Ukraińskiej Prawosławnej Cerkwi (UPC) parafii, monasterów i całych diecezji do nowej struktury, na co liczyli raskolnicy, ówczesny prezydent Petro Poroszenko, który z tomosu uczynił główne hasło swojej kampanii wyborczej, a także patriarcha Bartłomiej, nie sprawdziły się.
Jednak wspierani przez władzę i nacjonalistyczne bojówki, przy biernej postawie policji, zwolennicy PCU dokonali na Zachodniej Ukrainie szeregu „przejęć” świątyń kanonicznej Cerkwi.
Sytuacja nieco się uspokoiła po wygranych przez Wołodymyra Zełeńskiego wyborach prezydenckich i jego partii „Sługa narodu” w wyborach parlamentarnych – o aktualnej sytuacji na Ukrainie mówi w zamieszczonym obok wywiadzie metropolita Antoni (Pakanicz). (więcej...)