Przekaż 1 procent

Aktualności:

2016 VIII 01 Kanonizacja Ioanna Wiszenskiego

Liturgiczne wspomnienie świętego będzie odbywać się 16/29 lipca. Uroczysty akt kanonizacji ogłoszony został 28 lipca w Kijowsko-Pieczerskiej Ławrze podczas uroczystego nabożeństwa z okazji chrztu Rusi i tysiącletniej obecności staroruskiego monastycyzmu na Świętej Górze Atos.
Decyzję o kanonizacji poprzedziła żmudna praca w archiwach Ukrainy i Atosu, której owocem jest książka „Starzec Ioann Wiszenski: atoski podwiżnik i pisarz – polemista” Siergieja Szumiało, dyrektora Międzynarodowego Instytutu Atoskiej Spuścizny na Ukrainie, głównego redaktora almanachu „Atoskie dziedzictwo” .
Św. Ioann Wiszenski (1550-1620) był jednym z najbardziej znanych podwiżników, którzy stawiali opór polskokatolickiej ekspansji, przyczyniając się do odrodzenia prawosławia na Ukrainie w XVII wieku. Już za życia cieszył się głęboką czcią pośród mnichów Wołynia i Galicji, którzy nazywali go wielkim starcem Ioannem Wiszenskim Hagiorytą. Podobnie pisano o starcu Ioannie w oficjalnych soborowych aktach. I tak sobór kijowskiej metropolii, który odbył się w Łucku pod przewodnictwem metropolity Iowa (Boreckiego) w 1621 roku, w jednym ze swych dokumentów w imieniu całej Cerkwi nazywa starca Ioanna „prepodobnym mężem”, „błogosławionym”, „w życiu i teologii kwitnącym”. Znacznie później, w XIX wieku, pisarz Pantelejmon Kulisz określa go atoskim apostołem.
Starzec Ioann był współpodwiżnikiem takich tytanów prawosławia, jak św. Iow (Kniaginicki) Tysmienicki i św. Iow (Żelizo) Poczajowski, wywarł duży wpływ na ich duchową drogę. Za kontynuatorów jego misji uważani są znani podwiżnicy i bojownicy z unią – Isaakij Boryskowicz, Kiprian Osrożanin, Isaija Kopiński, Afanasij Mieżigorski, św. męczennik Afanasij (Filipowicz) Brzeski i wielu innych.
Starzec Ioann niósł podwig na Atosie ponad czterdzieści lat.
Jego życie i działalność przypada na lata tragicznych prześladowań prawosławia w Rzeczypospolitej, jego wysiłki i posłania były więc skierowane głównie na obronę prawosławnej wiary.
Starzec Ioann przyczynił się także do założenia Wielkiego Maniawskiego Skitu w Karpatach i odrodzenia atoskich ustawów w monasterach Galicji i Wołynia w XVII wieku.
Zdaniem Sergiusza Szumiało, utwory św. Ioanna legły u podstaw nowego kierunku w ukraińskiej literaturze XVII wieku – polemiki, który rozwinął się po wprowadzeniu unii brzeskiej. Wychowywało się na nich kilka pokoleń pisarzy, działaczy oświatowych, kulturalnych i społecznych na Ukrainie.
Jego twórczość przeżyła swoje odrodzenie w XIX i XX wieku, jego posłania nawet w okresie władzy radzieckiej były zamieszczane w podręcznikach szkolnych. Dzięki temu wielu młodych ludzi w XX wieku po raz pierwszy zetknęło się z duchową skarbnicą prawosławia i wiarą w Boga.

Wasze opinie:



W najnowszym numerze:

Nagrody Księcia Ostrogskiego przyznane - Anna Radziukiewicz
Kilkunastoosobowa Kapituła Nagrody Księcia Konstantego Ostrogskiego, obradująca po raz 31 pod kierunkiem posła Eugeniusza Czykwina, redaktora naczelnego Przeglądu Prawosławnego, przyznała 11 stycznia nagrody za wybitne osiągnięcia w dziedzinie rozwoju duchowości, myśli i kultury prawosławnej oraz działania na rzecz jednoczenia chrześcijan. Nagrodzono już 128 osób i instytucji z wielu krajów i kilku kontynentów, w tym hierarchów, teologów, muzyków, ikonopisców, pisarzy, architektów, slawistów, historyków. Nagroda nie zna granic państwowych i konfesyjnych. W tym roku laureatami zostali: (więcej...)
Piękny jubileusz - Eugeniusz Czykwin
Aleksander Naumow, a dla wielu z nas Alik, ukończył 70 lat. By uczcić profesora światowej klasy – tak jubilata określił arcybiskup Jakub – do Supraśla przybyło całe grono polskich slawistów, z których większość to uczniowie Alika. Głównym akcentem jubileuszu była konferencja naukowa, w czasie której zaprezentowano referaty przygotowane do specjalnego, dziesiątego tomu Latopisów Akademii Supraskiej „Wieniec Chwalenija. Studia Ofiarowane Profesorowi Aleksandrowi Naumowowi na jubileusz 70-lecia”. W czasie wystąpień, w konferencji uczestniczyli m.in. prof. prof. Teresa Chyczewska-Hennel, Tomasz Kempa, Mirosław Piotr Kruk, Jan Stradomski, Marzanna Kuczyńska – naukowcy często odwoływali się do dorobku naukowego profesora Naumowa, podkreślając jego ogromny wkład w badania cerkiewnosłowiańskiej literatury. (więcej...)
Czyja ulica? - Eugeniusz Czykwin
W kwietniu 2018 roku Rada Miasta Białystok głosami radnych Prawa i Sprawiedliwości, którzy mieli wówczas większość w Radzie, jednej z ulic w Białymstoku nadała imię mjr. Zygmunta Szendzielorza ps. „Łupaszka”. Decyzja podzieliła białostoczan, gdyż dla wielu, nie tylko prawosławnych, mieszkańców regionu, także mniejszości litewskiej, Łupaszka to zbrodniarz. Po wyborach samorządowych Rada Miasta już w nowym składzie zmieniła nazwę ulicy na „Podlaską”. Uchwałę w tej sprawie w listopadzie ubiegłego roku uchylił wojewoda podlaski, a jego decyzję Rada zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który podejmie ostateczną decyzję. (więcej...)
Ustawa o wolności wolność odbiera - Andrzej Charyło
W nocy z 26 na 27 grudnia 2019 roku parlament Czarnogóry na wniosek Rady Ministrów uchwalił ustawę „O wolności wyznania i statusie prawnym wspólnot religijnych”, odrzucając wszystkie 253 poprawki, w tym 117 zaproponowanych przez Serbską Cerkiew Prawosławną. Za przyjęciem aktu głosowało 45 posłów, czyli wszyscy, którzy uczestniczyli w posiedzeniu. Nie było głosów sprzeciwu i wstrzymujących się, ponieważ rozpatrywanie ustawy odbyło się po bójce i zatrzymaniu przez policję wszystkich posłów opozycji, którzy próbowali nie dopuścić do przyjęcia regulacji prawnej, naruszającej prawa kanonicznej Cerkwi prawosławnej w Czarnogórze. Głosowanie przeprowadzono przy masowych protestach, które ogarnęły cały kraj. Manifestacje odbywały się w stolicy, Podgoricy, a także w największych czarnogórskich miastach, w Nikšiciu, Pljewlji, Barze, Budwie, Bijelo Polje, Berane, Kotorze. (więcej...)