Aktualności:

2007 II 17 KALADA, KALADA

Wieczorem 3 stycznia 2007 roku gwarno było już od progu Przedszkola Samorządowego Nr 14 w Białymstoku. Można się domyślać, że żywiołowo i radośnie jest tu każdego dnia. Tym razem było też uroczyście, a to z powodu mającego się odbyć przedstawienia ukazującego zwyczaje związane z kaladą.
   Dzieci z grup, w których jest nauczany język białoruski, wraz ze swoimi nauczycielkami przygotowały inscenizację, na którą składały się wiersze, życzenia i kolędy. Wszystko po białorusku. Gośćmi byli rodzice i dziadkowie, którzy z przejęciem, jednocześnie ze swoimi pociechami, tyle że bezgłośnie, powtarzali przygotowane kwestie. Kalada to wspólna sprawa wszystkich.
   W imieniu władyki Jakuba, który niestety nie mógł przybyć, o. Anatol Konach podziękował za zaproszenie i złożył świąteczne życzenia. Oczywiście po białorusku. Wśród gości była pani Grażyna Dwilińska z Wydziału Edukacji i Sportu Urzędu Miejskiego w Białymstoku.
   Kalada w przedszkolu to oprócz inscenizacji także poczęstunek. Po wspólnej modlitwie można było porozmawiać i spróbować kutii, pierogów, potraw z ryb i grzybów, kompotu z suszu. Przybyło tak wielu gości, że trzeba było donosić i stoły, i krzesła. Było radośnie z powodu udanego przedstawienia, ale przede wszystkim ze wspólnego oczekiwania na zbliżające się święto.
   
   Natalia Klimuk
   fot. HK „Niwa”
   

Wasze opinie:



W najnowszym numerze:

Pod skrzydłami aniołów - o. Konstanty Bondaruk
Późną jesienią, 21 listopada, w kilkunastu parafiach i świątyniach naszej Cerkwi szczególnie uroczyście wspominamy św. Michała Archanioła. Wraz z nim uhonorowujemy cały świat anielski, wielki i tajemniczy, o którym mało wiemy, lecz istnienie którego odczuwamy tak realnie jak dotyk czułej, Bożej ręki. (więcej...)
Cud w Rożkowce - Gieorgij Musiewicz
Na południowym skraju Puszczy Białowieskiej, nad rzeką Białą, położona jest niewielka wieś o tej samej nazwie. Do Topiła stąd zaledwie cztery kilometry, ale od Białej oddziela je granica państwowa. Rzeka Biała tworzy się z połączenia trzech strumieni: Sipory, Krowatki i Policznej. Nieopodal wsi Stołpowiska Biała wpada do Leśnej, płynącej spod Hajnówki. Wcześniej uważano, że to właśnie Leśna jest dopływem Białej. Pierwsza wzmianka o Białej pochodzi z 1560 roku. Jednakże dopiero w 1912 roku zbudowano tu z puszczańskiego drewna cerkiew Kazańskiej ikony Matki Bożej. Świętowano tu także dzień pamięci Świętych Braci Machabeuszy. Właśnie na to święto przyjeżdżałem kilkakrotnie z rodzicami. Mój ojciec, Stefan Musiewicz, był psalmistą w nieodległych Dmitrowiczach. W okresie międzywojennym Biała należała do powiatu bielskiego. Proboszczem był tu o. Klaudiusz Puszkarski, który w maju 1939 roku został skierowany do parafii w Białowieży.
(więcej...)
Inna wspólnota - o. Gieorgij Zawierszynski
Dużo osób z Rosji i byłych republik radzieckich – Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Gruzji, Łotwy, Litwy i Estonii – pojawiło się niedawno w Irlandii. Przyjeżdżali do pracy, zakładając że po kilku latach wrócą do domu. Jednak wielu z nich zaczęło się asymilować i zostawać na stałe. Teraz pomagają krewnym i znajomym w przeprowadzce do nowego domu. Stopniowo tworzą się tutaj nowe kręgi osób rosyjskojęzycznych. (więcej...)
Rozłam na trwałe? - opracowali Eugeniusz Czykwin i Andrzej Charyło
12 października 2019 roku w historii Cerkwi prawosławnej zapisze się jako tragiczna data podziału światowego prawosławia. W tym dniu sobór biskupów greckiej Cerkwi faktycznie uznał utworzoną w grudniu ubiegłego roku nową cerkiewną strukturę tzw. Ukraińską Prawosławną Cerkiew. Ten dzień to smutna data także dla całego, znajdującego się w kryzysie chrześcijaństwa, szczególnie w Europie Zachodniej. W opinii nie tylko prawosławnych skutki decyzji greckiej Cerkwi będą porównywalne do tragicznego podziału chrześcijaństwa w 1054 roku, z tym że obecnie dotyczy to wschodniej, prawosławnej jego części. Niżej drukujemy oficjalne stanowiska greckiej i ruskiej Cerkwi.
(więcej...)