Numer 3(405)    Marzec 2019Numer 3(405)    Marzec 2019
fot.Bizantyjska ikona Triumfu Prawosławia z XIV wieku
Laureaci
Komunikat kapituły 30. edycji Nagrody im. Księcia Konstantego Ostrogskiego
Arcybiskup Tirany, Durres i całej Albanii Anastasios (Yannoulatos) za pracę misyjną o światowym formacie. Arcybiskup urodził się w 1929 roku w greckim Pireusie. Studiował teologię w Atenach, potem historię religii, etnologię i afrykanistykę na niemieckich uniwersytetach. Studiował i poznawał wiele religii – hinduizm, buddyzm, taoizm, konfucjanizm, islam i religie afrykańskie. Zgłębiał je także w krajach ich pochodzenia i powszechnego występowania. Biegle włada starożytną greką, angielskim, francuskim, niemieckim, albańskim. Zna łacinę, włoski, hiszpański, rosyjski, suahili.
Ta intelektualna podbudową jakby tworzyła z niego człowieka misji. W pełni ją wykorzystał – najpierw w strukturach światowego ruchu prawosławnej młodzieży Syndesmos, potem wszechprawosławnego centrum misyjnego Porefthendes, przewodnicząc mu.
W 1963 roku rozpoczął wielką pracę misyjną w Światowej Radzie Kościołów, przewodnicząc różnym strukturom misyjnym, dochodząc w 2006 roku do funkcji prezydenta tej organizacji oraz honorowego prezydenta Światowej Konferencji Religii dla Pokoju.
W Grecji założył Centrum Studiów Misyjnych Uniwersytetu w Atenach i kierował nim. Był dyrektorem Apostoliki Diakonia. W ramach tej organizacji rozwijał misję zagraniczną, sam wiele razy udając się z misją do Afryki wschodniej, gdzie zorganizował patriarszą szkołę Makariosa III arcybiskupa Cypru i kierował nią przez dziesięć lat. Wyświęcił 62 prawosławnych afrykańskich duchownych, przygotował katechetów, wspierał dzieło tłumaczenia Liturgii na cztery afrykańskie języki, umacniał 150 prawosławnych parafii i wspólnot, czuwał nad budową kilkudziesięciu cerkwi, powołał do życia siedem placówek misyjnych, kierował procesem tworzenia szkół i ośrodków medycznych.
Od 1992 roku jest zwierzchnikiem Cerkwi Albanii. Po latach ostrego komunizmu, zajął się jej wskrzeszaniem i odbudową. Przy arcybiskupie odtworzono ponad czterysta parafii. Powołano do życia akademię teologiczną, utworzono cerkiewne żłobki, przedszkola, szkoły, pięćdziesiąt ośrodków młodzieżowych. Podjęto się trudu budowy pięćdziesięciu nowych cerkwi, odbudowy sześćdziesięciu zabytkowych, renowacji stu sześćdziesięciu zniszczonych. Założono wydawnictwa, warsztaty i pracownie.
Arcybiskup wspiera nawet budowę i remonty dróg, mostów, wodociągów, przychodni lekarskich, hoteli, szkół. Dba o rozwój rolnictwa, kultury, ekologii, oświaty, pomocy społecznej.
W 2000 roku jego kandydaturę zgłoszono do Pokojowej Nagrody Nobla.
Zyskał uznanie w międzynarodowych kręgach. Osiemnaście uniwersytetów lub uniwersyteckich fakultetów nadało mu tytuł doktora honoris causa.
Jest człowiekiem spokojnym, pogodnym, pełnym dobroci i prostoty, dla którego najważniejszą kwestią jest umiłowanie chwały Bożej. Mówi, że misja jest konieczna, by nie ulec zatraceniu, bo zamykanie się chrześcijan w swojej grupie, dużej czy małej, prowadzi do samozagłady.

(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)

Komunikat kapituły 30. edycji Nagrody im. Księcia
Konstantego Ostrogskiego
z 26 stycznia 2019 roku

Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token