Numer 7(409)    lipiec 2019Numer 7(409)    lipiec 2019
fot.
Prawosławie w San Francisco
Andrzej Charyło

Podczas pobytu naukowo-badawczego na Uniwersytecie Stanowym Ohio w Columbus w USA odwiedziłem jedno z najważniejszych dla prawosławnych w Ameryce Północnej miejsc, czyli sobór katedralny Ikony Matki Bożej Radość Wszystkich Strapionych w San Francisco. Znajdują się tam relikwie św. Jana (Maksymowicza), który pełnił posługę arcybiskupią w połowie XX wieku w Chinach, na Filipinach, w Europie Zachodniej i w Stanach Zjednoczonych.


Sobór katedralny diecezji San Francisco i Ameryki Zachodniej Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej poza granicami Rosji położony jest dwa kilometry od wybrzeży Oceanu Spokojnego. Został wybudowany w latach 60. ubiegłego wieku. Okazałą świątynię wyświęcono 31 stycznia 1977 roku, w dniu, w którym Cerkiew prawosławna czci pamięć św. Cyryla Aleksandryjskiego. Parafia została utworzona 2 czerwca 1927 roku. Natomiast historia pierwszej prawosławnej wspólnoty w San Francisco sięga 1857 roku.

Cerkiew Ikony Matki Bożej Radość Wszystkich Strapionych jest największą świątynią w jurysdykcji Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej poza granicami Rosji na terytorium Stanów Zjednoczonych, oazą prawosławnej duchowości, z której miejscowi wierni i licznie przybywające pielgrzymi czerpią „wodę żywą”. Nabożeństwa są tu sprawowane codziennie rano i wieczorem. Przybywają do niej ludzie z różnych części świata, aby oddać pokłon relikwiom św. Jana i prosić o jego wstawiennictwo. Wielu parafian pamięta jeszcze tego współczesnego świętego i chętnie dzieli się wspomnieniami o niezwykłym ascecie i wybitnym hierarsze.

Św. Jan (Maksymowicz) urodził się 16 czerwca 1896 roku w guberni charkowskiej. Pochodził z tej samej rodziny, co św. Jan z Tobolska, żyjący na przełomie XVII i XVIII wieku. Ukończył prawo w Uniwersytecie w Charkowie oraz teologię w Uniwersytecie w Belgradzie. W 1934 roku został biskupem prawosławnej diecezji Szanghaju w Chinach, a w 1951 roku mianowano go arcybiskupem Europy Zachodniej z siedzibą w Paryżu. W 1963 roku św. Jan został arcybiskupem San Francisco. Zmarł 2 lipca 1966 w Seattle. W 1994 został kanonizowany przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną poza granicami Rosji. W 2008 roku tę decyzję potwierdził sobór biskupów patriarchatu moskiewskiego. Jego relikwie, nieprzejawiające śladów rozkładu, spoczywają w relikwiarzu w prawej nawie katedry w San Francisco. Św. Jan, który już za życia cieszył się opinią świętego, jest dzisiaj jednym z głównych prawosławnych patronów Ameryki. W kalendarzu liturgicznym Cerkiew wspomina go 2 lipca.

Nauczanie św. Jana wiązało się ściśle ze świętością życia i wiernością prawosławnej tradycji. Podkreślał wielkie znaczenie „powrotu do świętych Ojców”. Teologia była dla niego tym, co kieruje umysł ku Bogu i do rzeczywistości niebiańskiej, której nie można pojąć żadnym logicznym systemem myślowym. Władyka był wierny obranej przez siebie drodze służenia Cerkwi. Będąc znawcą liturgiki, miał zwyczaj natychmiast poprawiać pomyłki i zmiany w porządku nabożeństw. Nie pozwalał na jakąkolwiek dowolność. Przyczynił się do odnowienia kultu świętych zachodnich, żyjących w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Pod jego przewodnictwem w 1952 roku sobór biskupów w Genewie w Szwajcarii podjął decyzję oddawania czci dawnym misjonarzom i ascetom, wśród nich byli m.in. św. Potyn, biskup Lyonu (+177), św. Wiktor, męczennik z Marsylii (+304), św. Hilary, biskup Poitiers (+368), św. German, biskup Paryża (+576), św. Gall, pustelnik szwajcarski (+646). Arcybiskup gorliwie głosił słowo Boże, niosąc pomoc słabym i bezbronnym. Stał się ofiarą zawiści i bezpodstawnych oskarżeń. Doświadczył wiele przykrości od ludzi z najbliższego otoczenia.


Św. Jan cieszył się wielkim autorytetem na całym świecie. W Szanghaju założył wspólnotę prawosławną, składającą się z 15 tys. emigrantów z Rosji, Grecji i innych państw. Ukończył budowę soboru Ikony Matki Bożej Wstawienniczki za Grzesznych, który może pomieścić 2,5 tys. wiernych i trzystuosobowy chór. Dzięki jego staraniom prawosławna diecezja Szanghaju została oficjalnie uznana przez Republikę Chińską.

(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)

Andrzej Charyło 

fot. autor


Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token