Numer 6(360)    czerwiec 2015Numer 6(360)    czerwiec 2015
fot.Jan Makal
Na dzień świętego apostoła i ewangelisty Jana Teologa
św. Cyryl Aleksandryjski

22 czerwca Cerkiew czci pamięć św. Cyryla Aleksandryjskiego, nazywanego „Ojcem chrystologii”, „Filarem Wiary” oraz „Pieczęcią Ojców”. Żyjący na przełomie IV i V wieku arcybiskup Aleksandrii odegrał znaczącą rolę w formułowaniu się prawidłowej wykładni nauki wiary. W czasie chrystologicznych sporów V wieku bronił prawdy, która głosi, że Syn Boży Jezus Chrystus stał się w pełni prawdziwym człowiekiem, pozostając w pełni prawdziwym Bogiem. Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli Szkoły Aleksandryjskiej pozostawił po sobie monumentalną spuściznę teologiczną w postaci ogromnej liczby komentarzy, traktatów, listów oraz homilii.

Żadne słowa nie są w stanie wyrazić wielkości sławy i chwały świętych, są bowiem źródłem światła w świecie, mającym w sobie według Pisma Świętego Słowo Życia. Kiedy głoszą Boskie tajemnice, można powiedzieć do nich: „Nie wy mówicie, lecz Duch Ojca waszego mówi przez was”. Głosili nam Jezusa, prawdziwe światło i życie wieczne, do którego i my zwracamy się słowami błogosławionego Dawida: „Niech Cię wielbi i śpiewa cała ziemia, niech opiewa imię Twoje, Najwyższy”.

Gdy ogłoszone przez Mojżesza prawo miało swoją moc i nie były jeszcze przyniesione słowa Ewangelii, wtedy był „Bóg znany w Judzie, wielkie imię Jego w Izraelu”. Nie był wymowny Mojżesz, dlatego też prawo słyszano tylko w Judei. Lecz kiedy zajaśniało prawdziwe światło i Słowo Boże jak my otrzymało udział w ciele i krwi, wtedy wszystko się Nim napełniło – wszędzie świątynie i ołtarze, wszędzie zastępy kapłanów i czcicieli, gorliwi pasterze i trzody duchowych owieczek wypełniły tłumnie święte zagrody. Przed przyjściem naszego Zbawiciela błądziła ludzkość, służyła stworzeniu zamiast Stwórcy, czciła dzieła rąk swoich, dla każdego z błądzących, bogiem było to, co mu się podobało. Lecz jak powiedziałem, objawiło się nam Jednorodzone Słowo Boże, dobry Pasterz i prawdziwy Baranek, którego nam święta Bogarodzica zrodziła, wcielonego Boga, w postaci wolnego sługi, ze względu na nas podobnego do nas i będącego ponad wszelkim stworzeniem. Tego, który zniżył się do nas i objawił się w chwale Bożej, który uniżył sam siebie i zasiada z Ojcem na tronie. Tego, który ogołocił się i tym, co są tego godni, ze swej pełni rozdaje dobra. Tego, który jako jeden spośród nas wielbi Boga i sam jako Bóg cześć odbiera nie tylko na ziemi, lecz i w niebie. „Gdy zaś wprowadza Pierworodnego na świat, mówi: Niech Mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży!”.

W jaki sposób przyszedł On na ziemię? Wyjaw, Ewangelisto, tę tajemnicę, powiedz i teraz święty Janie, nazywany synem gromu. Ty wstrząsnąłeś ziemię wielkim i silnym echem, ty masz nieśmiertelny głos. Oto przybył do ciebie wielki zastęp pasterzy, odwal nam kamień, jak to uczynił święty Jakub pasterzom, otwórz nam skarbnicę życia, abyśmy i my mogli teraz zaczerpnąć ze źródeł zbawienia, a w szczególności użycz nam swego źródła życia. Niech usłyszymy: „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga”. Wierzymy od dawna, że Jednorodzony Syn Boży w niewypowiedziany sposób zrodzony jest z Ojca. Ewangelisto, dodaj do tego resztę. Posłuchajmy więc, jak mówi: „A Słowo stało się ciałem”, nie zamieszkało w człowieku, lecz stało się ciałem czyli człowiekiem. Jednorodzone Słowo Boże stało się człowiekiem, nie przestając być Bogiem, przyjęło ciało, pozostając tym, czym było. Natura Słowa zawsze jest niezmienna, nie pada na nią cień zmiany. Tak rozumować nauczył nas święty Ewangelista, gwiazda prawdziwie wielka i najjaśniejsza, gwiazda najzbawienniejsza dla tych, co pracują nad zdobywaniem pobożności, kochają prawdę, pragną mieć prawdziwą i wolną od błędu wiarę. Kto w ten sposób chce żeglować po życiowym morzu, niech słowa tego teologa zachowa w umyśle, niech tak przejdzie wzburzone fale nieprawdy i dotrze do spokojnej przystani, do samej prawdy, do Chrystusa, z którym Ojciec ma chwałę i moc z Duchem Świętym na wieki wieków. Amiń.

św. Cyryl Aleksandryjski
tłum. Andrzej Charyło

Św. Cyryl Aleksandryjski, Homilia II, Patrologia Graeca 77, 986-990.

Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token