Numer 4(382)    Kwiecień 2017Numer 4(382)    Kwiecień 2017
fot.Zmartchwystanie Pańskie - malowidło w cerkwi Świętego Ducha w Białymstoku
O wierze i niewierze
patriarcha Kirył
Wo imia Otca i Syna i Swiatago Ducha!
Cały paschalny tydzień jest poświęcony bardzo ważnemu
tematowi – wiary i niewiary. W pierwszy dzień Paschy podczas wieczornego nabożeństwa czytamy Ewangelię o tym, jak Pan zjawił się uczniom, a Tomasza przy tym nie było. I Tomasz powiedział, że nie uwierzy w Zmartwychwstanie, dopóki nie włoży „palca swego w miejsce gwoździ i ręki swojej w bok Jego”. W następną niedzielę temat ten powróci, przeczytamy kolejny fragment Ewangelii, opowiadający o tym, jak Pan zjawił się uczniom i jak Tomasz włożył swój palec w rany po gwoździach i pokłonił się Zmartwychwstałemu Zbawicielowi.
Dzisiaj wysłuchaliśmy dwóch epizodów: Piotr przyszedł do
grobu „ujrzał leżące prześcieradła i odszedł do siebie, dziwiąc się temu co się stało” ( Łk 24,12). Dlaczego się dziwił? Przecież niejednokrotnie Zbawiciel zapowiadał, że musi cierpieć i trzeciego dnia zmartwychwstanie. Powinien się cieszyć, a nie dziwić – wszystko przecież było proste: pusty grób, leżą prześcieradła, a więc nastąpiło Zmartwychwstanie. Nie wierzy Piotr, nie może zrozumieć, co się wydarzyło. A dwaj inni – Łukasz i Kleofas, którzy szli do Emaus – opowiadają towarzyszowi podróży o tym, co się stało. I Zbawiciel, który był tym towarzyszem podróży, ale którego nie poznali bowiem – jak pisze ewangelista – oczy ich były zasłonięte, mówi im: „Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć?”. I rzeczywiście, czy Łukasz i Kleofas nie słyszeli o tym, że Zbawiciel jeszcze za życia mówił o swoim cierpieniu, śmierci i zmartwychwstaniu?
Dlaczego Cerkiew wprowadza temat wiary i niewiary do tego
najważniejszego tygodnia roku – pierwszego tygodnia po Passze? Po to, żebyśmy się wszyscy zastanowili nad tym, czym jest wiara i niewiara, jest to bowiem główny temat życia człowieka. Nawet niewierzący filozofowie – marksiści przyznawali, że zasadniczy temat filozofii – to pytanie o Boga. Co było pierwsze: duch czy materia? I nie sposób inaczej odnieść się do tego zagadnienia, dlatego że cała ludzka cywilizacja rozwija się zawsze w centrum mając to pytanie. Od tego w jaki sposób ludzie odpowiadają na to pytanie, zależy ich życie, i nie tylko w przyszłym wieku, a tutaj na ziemi. Od tego zależy jakie będą stosunki między ludźmi, jakie będą ludzkie społeczności, co w ogóle będzie znaczyć ludzkie życie, dlatego, że tylko odpowiadając na te pytania człowiek jest w stanie zbudować swoje relacje z innymi ludźmi i z otaczającym światem.
postoł Paweł mówi nam czym jest wiara: „Wiara jest pewno-
ścią tego czego się spodziewamy, przeświadczeniem o tym, czego nie widzimy” (Hbr 11,1). I św. metropolita Filaret (Drozdow), objaśniając ten tekst apostoła Pawła w swoim katechizmie, wypowiada słynne zdanie, dobrze znane wszystkim seminarzystom: wiara jest przekonaniem o niewidzialnym jakby o widzialnym, o upragnionym i oczekiwanym jakby o teraźniejszym”. Wiara jest uświadomieniem obecności Bożej rzeczywistości w naszym życiu bez żadnych dowodów.

(Ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)


Patriarcha Kirył
Kazanie wygłoszone podczas Liturgii w Uspienskim soborze Troicko-Siergijewskiej Ławry
tłum. Ałła Matreńczyk


Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token