Numer 5(383)    Maj 2017Numer 5(383)    Maj 2017
fot.Anna Radziukiewicz
Chat – Wspólnota przyjaciół
Wsiewołod Konach
W Prawosławnym Seminarium Duchownym Jan Anchimiuk podjął pracę wykładowcy Starego i Nowego Testamentu zaraz po powrocie ze studiów za granicą. Wkrótce został też zatrudniony jako asystent w Katedrze Pisma Świętego Nowego Testamentu, w sekcji prawosławnej Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej. W roku 1980 otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego i rozprawy habilitacyjnej „Aniołów sądzić będziemy”. Już jako biskup, ordynariusz diecezji wrocławsko-szczecińskiej, został wybrany rektorem ChAT i pełnił tę funkcję w latach 1996-2002 i 2009-2012. Podsumowaniem tej działalności niech będą słowa prof. dr. hab. Bogusława Milerskiego, rektora ChAT, wypowiedziane podczas ceremonii pogrzebowej Władyki: „Potrafił znaleźć w drugim człowieku swojego przyjaciela (…) i stworzył z ChAT wspólnotę przyjaciół. To nie mury ani zaplecze techniczne, ale wspólnota akademicka dzięki abp. Jeremiaszowi stała się znakiem rozpoznawczym akademii”.
Pracę naukowo-dydaktyczną godził z innymi formami działalności. Redaktorską – w latach 1971-1976 był redaktorem naczelnym oficjalnego organu prasowego PAKP „Wiadomości Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego”; społeczno-religijną – jako organizator i duchowy opiekun Bractwa Młodzieży Prawosławnej; ekumeniczną – działał aktywnie w kraju i zagranicą, jako delegat PAKP uczestniczył w V Zgromadzeniu Ogólnym Światowej Rady Kościołów w Nairobi (1975 roku), gdzie został wybrany na członka Komitetu Naczelnego ŚRK i był nim przez dwie kadencje, do 1991 roku. W latach 2001-2016 był prezesem Polskiej Rady Ekumenicznej. W tym czasie współprzewodniczył także Komisji ds. Dialogu Konferencji Episkopatu Polski i Polskiej Rady Ekumenicznej. Z ramienia Kościoła prawosławnego wchodził w skład Komitetu Krajowego Towarzystwa Biblijnego w Polsce, gdzie pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego. Uczestniczył także w organizacji i był wielokrotnym gościem Zjazdów Gnieźnieńskich. Translatorską – jako jeden z inicjatorów i członek Ekumenicznego Przekładu Przyjaciół.
Jana Anchimiuka poznałem, będąc alumnem seminarium. Na wykładach w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej prezentował studentom szerokie spektrum zagadnień związanych ze wstępem i egzegezą Pisma Świętego Nowego Testamentu w kontekście Tradycji Świętej i najnowszych koncepcji biblistycznych. Podkreślał znaczenie intelektualnego poznania i jednocześnie zachęcał, byśmy żyli zgodnie ze zdobytą wiedzą oraz dzielili się nią z naszymi rówieśnikami. Wyrażało się to we wspólnych nabożeństwach akademickich i spotkaniach z młodzieżą studiującą i pracującą w Warszawie, gdzie omawialiśmy wybrane zagadnienia teologiczne. Nie należałem do grona aktywnych działaczy młodzieżowych, w trakcie studiów interesowałem się zagadnieniami związanymi z teologią dogmatyczną, a najwięcej trudności miałem ze zdaniem egzaminu z egzegezy Nowego Testamentu, dlatego też byłem bardzo zaskoczony, gdy dr Anchimiuk zaproponował mi funkcję asystenta w kierowanej przez niego katedrze. Pomimo różnych obaw i wątpliwości przyjąłem propozycję i od tej pory Władyka był dla mnie nauczycielem i patronem, w którym zawsze znajdowałem wsparcie zarówno materialne jak i duchowe, zrozumienie i radę w kwestiach naukowych i życiowych, wyrozumiałość i miłosierdzie względem moich błędów i grzechów, otwartość i miłość chrześcijańską, która usuwała dystans hierarchiczny, intelektualny i pokoleniowy. Dlatego Arcybiskup Jeremiasz był dla mnie prawdziwym prawosławnym chrześcijaninem, w którym nie było podstępu.

(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)


Wsiewołod Konach
fot. Anna Radziukiewicz


Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token