Numer 12(402)    Grudzień 2018Numer 12(402)    Grudzień 2018
fot.Adam Bogdan
Postanowienie soboru biskupów UPC
tłum. Ałła Matreńczyk
1. Ukraińska Cerkiew Prawosławna, która jest Cerkwią kanoniczną i uznaną przez lokalne Cerkwie prawosławne, służąc Bogu i narodowi Ukrainy, pryncypialnie popiera niezależność i terytorialną całość Ukrainy. Ukraińska Cerkiew Prawosławna jest obecna we wszystkich regionach Ukrainy i jednoczy zarówno kontrolowane, jak i niekontrolowane przez ukraińską władzę terytoria, przeżywając wspólnie ze swym narodem wszystkie radości i cierpienia.
2. Ukraińska Cerkiew Prawosławna otrzymała wszystkie prawa niezależności i samodzielności, które są niezbędne dla owocnego służenia Bogu i narodowi Ukrainy.
3. Ukraińska Cerkiew Prawosławna zawsze konsekwentnie występowała o uzdrowienie raskołu, ponowne ustanowienie cerkiewnej jedności, to znaczy o jedną Cerkiew. Jednak ponowne ustanowienie jedności ukraińskiego prawosławia nie powinno oznaczać przekształcenia Cerkwi w element polityki czy propagandy, jest to bowiem sprzeczne z naturą Cerkwi. Jesteśmy przekonani, że pokonanie cerkiewnego podziału powinno odbywać się bez ingerencji państwowych, politycznych i innych zewnętrznych sił.
4. Sobór biskupów występuje przeciwko wszelkim próbom zmian nazwy Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej, co już deklarują pierwsze osoby w państwie i innym przejawom dyskryminacji wiernych Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej na poziomie ustawodawstwa. W przypadku przyjęcia odpowiednich projektów ustaw przez Radę Najwyższą Ukrainy, Ukraińska Cerkiew Prawosławna będzie bronić swoich praw wszelkimi prawnymi środkami, przewidzianymi w „Podstawach społecznej koncepcji Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej”, prawodawstwa Ukrainy i Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.
5. Sobór biskupów Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej uważa, że decyzje Świątobliwego Synodu Konstantynopolitańskiego Patriarchatu z 11 października 2018 roku odnośnie ukraińskiej kwestii cerkiewnej są nieważne i nie mają żadnej kanonicznej mocy. W szczególności decyzja o ustanowieniu jurysdykcji konstantynopolitańskiego patriarchatu na terenie Ukrainy jest następstwem spekulacyjnego traktowania cerkiewnej historii. A decyzja o zdjęciu anatemy i innych cerkiewnych kar z przywódców raskołu i uznanie za ważne pseudochirotonii, które były przez nich dokonane podczas przebywania w raskole, jest następstwem wypaczonego objaśniania prawosławnych kanonów. Historia Cerkwi prawosławnej nie zna przypadków pokonania raskołu drogą jego legalizacji. Podjąwszy takie antykanoniczne decyzje, uznawszy raskolników w ich obecnym stanie, konstantynopolitański patriarchat, zgodnie z cerkiewnym prawem, sam wstąpił na drogę raskołu. W związku z tym eucharystyczna jedność Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej z patriarchatem konstantynopolskim jest w obecnym czasie niemożliwa i zostaje przerwana.
6. Uważamy za niedopuszczalną ingerencję konstantynopolitańskiego patriarchatu w wewnętrzne sprawy innej lokalnej Cerkwi i próby rozwiązania ukraińskiej cerkiewnej kwestii z udziałem władzy państwowej i raskolników, przy ignorowaniu głosu kanonicznej Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej. Jednocześnie z żalem konstatujemy, że setki tysięcy apeli wiernych naszej Cerkwi do patriarchy Bartłomieja o nieuprawomocnianie raskołu pod pretekstem utworzenia autokefalii pozostało niezauważonych.
7. Sobór biskupów zauważa, że proces przyznania tzw. tomosu o autokefalii jest sztuczny, narzucony z zewnątrz, nie odzwierciedla wewnętrznej cerkiewnej konieczności, nie przyniesie realnej cerkiewnej jedności, pogłębi podział i nasili konflikt w narodzie Ukrainy. W tej sytuacji udział episkopatu, duchowieństwa i świeckich Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej w tych procesach uważamy za niemożliwy.
8. Ukraińska Cerkiew Prawosławna pryncypialnie trzyma się kanonicznego podejścia do pokonania cerkiewnego podziału. U podstaw tego podejścia leży konieczność pokajania tych, którzy wychodzą z raskołu. Drzwi cerkwi nigdy nie zamykały się przed tymi, którzy chcą być duchowo doskonałymi prawosławnymi chrześcijanami.
9. Sobór biskupów konstatuje, że bezprawne działania konstantynopolitańskiego patriarchatu doprowadzają do głębokiego cerkiewnego kryzysu zarówno na Ukrainie, jak i w światowym prawosławiu. Modlimy się, żeby głos wielomilionowej rzeszy wiernych Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej był usłyszany, a podjęte do tej pory przez patriarchat konstantynopolitański działania zostały naprawione.
10. Sobór biskupów wzywa konstantynopolitański patriarchat do dialogu z Ukraińską Cerkwią Prawosławną przy braterskim udziale wszystkich lokalnych Cerkwi prawosławnych w celu soborowego rozwiązania tego problemu.
11. Sobór biskupów prosi zwierzchnika Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej, błogosławionego metropolitę kijowskiego i całej Ukrainy Onufrego, o zwrócenie się do zwierzchników lokalnych Cerkwi prawosławnych z powodu sytuacji kryzysowej powstałej w cerkiewnym życiu Ukrainy w wyniku bezprawnej ingerencji konstantynopolitańskiego patriarchatu.
12. Sobór biskupów wzywa wszystkie dzieci Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej do usilnych modlitw, zachowania jedności i wierności Świętej Chrystusowej Cerkwi i nielękania się możliwych doświadczeń, pamiętając o słowach Pana i Zbawiciela naszego Jezusa Chrystusa: „Miejcie odwagę, Jam zwyciężył świat” (J 16,33).

tłum. Ałła Matreńczyk

Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token