Numer 1(403)    Styczeń 2018Numer 1(403)    Styczeń 2018
fot.
Prawosławie na świecie
tłum. Ałła Matreńczyk
Aleksandria
Zakładka
pod nową prawosławną szkołę
Papież i patriarcha aleksandryjski i całej Afryki Teodor II w niedzielę 11 listopada położył kamień węgielny pod prawosławną, podstawową szkołę na jednym z najbiedniejszych przedmieść Freetown, stolicy Sierra Leone. Szkoła umożliwi dostęp do wykształcenia wielu ubogim dzieciom. Obecnie w tej części miasta mieszka 27 tysięcy osób, z czego jedną czwartą stanowią dzieci. Wiele z nich umiera przed ukończeniem pięciu lat.
Kamień węgielny został położony w obecności członków prawosławnej wspólnoty stolicy Sierra Leone, a także władz stolicy z merem na czele.
W dowód wdzięczności mer Freetown wręczyła patriarsze symboliczne klucze do miasta. Hierarcha zapewnił że będzie pomagać mieszkańcom stolicy i całego kraju.

Atos

Nowy ihumen w monasterze Diochar
4 grudnia, w dniu Wprowadzenia Bogarodzicy do Świątyni, po upływie 40 dni od śmierci gerondy Grigorija (Zumisa), mnisi monasteru Diochar wybrali nowego ihumena – jeromonacha Amfilochiusza, który od trzynastego roku życia był duchowym dzieckiem zmarłego starca Grigorija.

Rosja

Spuścizna Rublowa
Okrągły stół na temat „Spuścizna św. Andreja Rublowa w ochronie zabytków Rosji” odbył się w Petersburgu. Miejsce konferencji nie jest przypadkowe – podkreślił Włodzimierz Dierewieniew. – Petersburg leży na starożytnej nowogrodzkiej ziemi, która z kolei stanowi część Rosyjskiej Północy, związanej z objawieniem się Świętej Trójcy św. Aleksandrowi Świrskiemu. Do 1917 roku urodziny miasta obchodzone był na Trojcę, a Trojca jest najbardziej znaną ikoną św. Andreja Rublowa.
Z głównym referatem wystąpił akademik Oleg Uljanow. Przypomniał, że w 2018 roku minęła 590 rocznica śmierci wielkiego ikonopiscy i opowiedział o dwudziestowiecznej historii Spaso-Andronikowskiego Monasteru, w którym niósł podwig św. Andrej Rublow. Wkrótce po wojnie, 10 grudnia 1947 roku, Stalin podpisał postanowienie o utworzeniu w nim muzeum. Plany muzeum, w związku z prześladowaniami chruszczowowskimi, rodziły się w bólach, do jego powstania przyczyniły się zabiegi wielu działaczy kultury, w tym akademika Michaiła Ałpatowa, autora pierwszej monografii poświęconej twórczości wielkiego ikonopiscy.
W 1980 roku pod kierownictwem prof. Uljanowa podczas prac archeologicznych w Spaso-Andronikowskim Monasterze zostały odnalezione, zidentyfikowane i wystawione do powtórnego pogrzebu – pierwszy raz w radzieckiej praktyce – relikwie biskupa tambowskiego i penzewskiego Pachomiusza (Simanskiego), krewnego patriarchy Aleksego I. Biskup żył w tym monasterze po odejściu w stan spoczynku, zmarł 5 maja 1789 roku. Symboliczne jest to, że relikwie odnaleziono równo dwieście lat później, w 1989 roku. Dzięki temu, z błogosławieństwa patriarchy Pimena, w Spaskim soborze monasteru zostało odrodzone życie liturgiczne.
Prelegent poruszył także wcześniejszą historię badania spuścizny Andreja Rublowa, w tym działalność o. Pawła Floreńskiego w komisji do spraw ochrony zabytków sztuki Troice-Siergijewskiej Ławry, na które to prace duchowny otrzymał błogosławieństwo patriarchy Tichona.
Rola władzy radzieckiej w ochronie kulturowej spuścizny kraju była dwojaka – z jednej strony, powszechnie deklarowano troskę o jej zachowanie, z drugiej wiele zabytków zostało sprzedanych za granicę, w tym także specjalnie przygotowane kopie, wśród nich także prac Andreja Rublowa.
W czasach radzieckich aktywnie zajmowano się restauracją ikon – w 1918 roku po raz pierwszy udostępniono na wystawy rublowską Trojcę i kilka innych ikon. W tym czasie trwała kampania bezczeszczenia relikwii. W 1930 roku odbyła się w wielu miastach Rosji bezprecedensowa akcja masowego palenia ikon. Wtedy w Moskwie został wysadzony w powietrze Czudow sobór, z którego restauratorowi Piotrowi Baranowskiemu (1892- 1984) udało się wynieść znajdujące się obecnie w Bogojawleńskim soborze relikwie św. Aleksego, metropolity moskiewskiego. W ramach tej kampanii z Troicko-Siergiejewskiej Ławry została wywieziona do Galerii Tretiakowskiej ikona Świętej Trójcy.
Nie wszystkie elementy biografii ikonopiscy są znane. Trwają spory, kiedy się urodził, w którym roku odbył się jego postrig. Dobrze znana jest tylko data jego śmierci – 17 października 1428 roku. Mogiła świętego także została zagubiona. Wiadomo, że razem z innym ikonopiscem Danielem Czarnym został pogrzebany pod monasterską dzwonnicą, która nie przetrwała do naszych dni. W 2003 roku, podczas prac wykopaliskowych, odnaleziono pochówki dwóch mnichów, w wieku około 50 i 70 lat, udało się też ustalić, że obaj zostali ponownie pochowani. Według jednej z hipotez są to pochówki Andreja Rublowa i Daniela Czarnego, ale na razie nie zostało to ani potwierdzone, ani obalone.
Prelegent zatrzymał się na osobliwościach tematów i sposobie przedstawienia ikon Andreja Rublowa. Mówiąc o Trojcy podkreślił, że do tej pory istnieją różne punkty widzenia, jaką hipostazę Świętej Trójcy przedstawia każdy z trzech Aniołów. Zdaniem Olega Uljanowa, szereg detali wskazuje na to, że na ikonie są przedstawieni od lewej Ojciec, Duch Święty i Syn.

(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)

na podst. pravoslavie.ru
sedmitza.ru
tłum. Ałła Matreńczyk
fot. pravoslavie.ru

Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token