Numer 4(406)    Kwiecień 2019Numer 4(406)    Kwiecień 2019
fot.
Prawosławie na świecie
tłum. Ałła Matreńczyk
Grecja
Jubileusz arcybiskupa
Osiemdziesiątą pierwszą rocznicę urodzin obchodził Hieronim II, arcybiskup Aten i całej Grecji. Hierarcha jest absolwentem wydziału filozofii i teologii na uniwersytecie w Atenach, posiada stopień naukowy z zakresu archeologii, badań bizantyńskich i teologii. Dzięki stypendium rządu greckiego studia kontynuował na uniwersytetach w Graz, Ratyzbonie i Monachium.
Był asystentem znanego greckiego archeologa prof. Anastiosa Orlandosa, uczył literatury w szkołach średnich.
Po przyjęciu święceń kapłańskich zawiesił działalność naukową. W latach 1978-1981 był głównym sekretarzem synodu greckiej Cerkwi. W 1981 roku został wybrany biskupem Teb i  Liwadii, a w 2008 roku arcybiskupem Aten i całej Grecji. Jego intronizacja odbyła się 16 lutego 2008 roku.
Oprócz niesienia arcypasterskiej służby arcybiskup Hieronim kontynuuje pracę w zakresie chrześcijańskiej archeologii. Opublikował dwie fundamentalne prace – „Średniowieczne zabytki Eubei”(1970, pierwsza nagroda Akademii w Atenach) i „Chrześcijańska Beocja” (2006), liczne artykuły i rozprawy naukowe z zakresu teologii i historii.
Jako metropolita Teb i Liwadii i doprowadzil do odbudowy sześciu męskich monasterów, w których posługę niesie 45 mnichów i siedemnastu żeńskich ze 110 mniszkami. Założył także szkoły – internaty, domy dziecka, utworzył instytut rodzin zastępczych, przytułki dla osób starszych, ośrodki rehabilitacyjne dla umysłowo chorych, ośrodek profilaktyki  narkomanii, punkty zaopatrzenia w żywność osób biednych, w tym także imigrantów. Arcybiskup powołał także ośrodek badań historycznych i archeologicznych.

Pierwszy po czterystu latach  meczet w Atenach
W kwietniu w Atenach zostanie otwarty meczet, pierwszy od 1821 roku, gdy Grecja wyzwoliła się spod czterechsetletniego tureckiego jarzma. Jego budowa w dzielnicy Votanikos dobiega końca.
Jak poinformował sekretarz generalny ministerstwa oświaty, badań naukowych i wyznań  Yorgos Kalantzis, „w meczecie kazania będzie głosić imam, wybrany przez radę administracyjną, wyznaczoną przez ministerstwo oświaty. Nauczanie głoszone będzie w języku greckim, sporadycznie – po angielsku, a modlitwa prowadzona po arabsku”. Meczet  otwierany będzie na pół godziny przed modlitwą, a zamykany pół godziny po niej, zaś podczas wielkich świąt muzułmańskich otwarty całą dobę.
Decyzja o budowie meczetu w Grecji zapadła w 2013 roku. Zgodnie z projektem nie będzie miał minaretu, co jest ustępstwem wobec greckiej opinii publicznej. Większość Greków jest przeciwna pojawieniu się meczetu w Atenach i  rozpowszechnieniu islamu w kraju.
Przedstawiciel Muzułmańskiego Związku Grecji twierdzi, że w czteromilionowych Atenach mieszka obecnie pół miliona muzułmanów, chociaż według szacunków samych Greków ich liczba nie przekracza 250 tysięcy, włączając przybyłych tu, głównie nielegalnie imigrantów, z Pakistanu, Afganistanu, Bangladeszu i innych krajów. Obecnie korzystają oni z setek nielegalnych miejsc modlitwy albo modlą się pod otwartym niebem. Oficjalne meczety w Grecji istnieją jedynie w regionie Tracji na północnym  wschodzie kraju, gdzie skupiona jest muzułmańska mniejszość, posługująca się głównie językiem tureckim. 

Kongo

Teodozjusz – metropolita Kanangi
W niedzielę 24 lutego patriarcha aleksandryjski i całej Afryki Teodor II przewodniczył Liturgii w soborze św. Andrzeja w Kanandze, trzecim pod względem wielkości mieście Kongo. 
Po nabożeństwie, w którym z patriarchą współsłużył metropolia cypryjskiej Cerkwi prawosławnej oraz czterech metropolitów z czarnej Afryki, odbyła się intronizacja metropolity Teodozjusza na katedrę w Kanandze. Uroczystość przebiegła zgodnie z aleksandryjskim ceremoniałem.
Patriarcha Teodor II skierowal ciepłe słowa pod adresem nowego metropolity, udzielił błogosławieństwa i rad, „jak duchowo kierować ludem Bożym”. Mówił o błogosławieństwie, otrzymanym od Boga na wyświęcenie pierwszego biskupa Kanangi. Podziękował greckiemu bractwu Sotir za misyjną działalność w Kongo. 

Rosja

Ratowanie syryjskiej swiętości
Ikonopiscy z Kurska rozpoczęli pracę nad odtworzeniem ikony świętych męczenników Sergiusza i Bakchusa. Przez osiem wieków ikona przebywała w jednym z najstarszych prawosławnych monasterów Syrii, ale została zniszczona przez bojowników. Starożytna ziemia syryjska to ziemia apostołów, proroków i świętości. Jedna z nich,  cerkiew Sergiusza i Bakchusa, rzymskich żołnierzy i tajnych chrześcijan,  którzy przyjęli męczeńską śmierć podczas prześladowań, znajduje się w mieście Maalula.
– W 2013 roku, kiedy Maalulę zajęły jedne z oddziałów, jak mówią na Zachodzie – umiarkowanej opozycji – bojownicy An-Nusry zaczęli niszczyć świątynie, monastery, w tym także cerkiew św. męczenników Sergiusza i Bakchusa. Zostało zbezczeszczonych wiele świętości, bezpowrotnie utracona ikona, którą teraz staramy się zrekonstruować – mówi prot. o. Aleksander Filin, kierujący oddziałem  pisania ikon kurskiego duchownego seminarium.
Odrodzić utraconą świętość z  XIII wieku podjęła się pracownia św. Andrzeja Rublowa przy Troickiej cerkwi w Kursku.
Główną część prac wykonuje Stanisław Proskurin, ikonopisiec z siedemnastoletnim stażem. Dla niego przywrócenie ludziom utraconej świętości to wspólne dzieło, wymagające szczególnej koncentracji umysłu.
– Modlitewnej  i duchowej – podkreśla. – Bo to odpowiedzialna praca.  Zgłębiamy żywoty tych świętych, musimy bowiem przekazać to przedstawienie, poczuć ten obraz.
Rekonstruując trud starożytnych mistrzów  na podstawie fotografii, kurscy ikonopiscy pracują według tradycji ruskiego i bizantyńskiego ikonopisania. Wykorzystują naturalne barwniki.
– Nawet przygotowanie deski powinno odbywać się przy odmawianiu modlitwy w pamięci. Nieważne, że jest to deska, farba czy zaprawa klejowa. Cały czas wszystko powinno odbywać się przy modlitwie – dodaje ikonopisiec Jekatierina Wołobujewa.
Prace nad ikoną mają zakończyć się przed początkiem kwietnia. Potem Sergiusz i Bakchus powrócą tam, gdzie potrzebują ich duchowej opieki – do Syrii. 

(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)

na podst. pravoslavie.ru
sedmitza.ru
tłum. Ałła Matreńczyk
fot. pravoslavie.ru

Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token