Numer 5(407)    Maj 2019Numer 5(407)    Maj 2019
fot.
Pomógł kochać prawosławie
(am)
Olivier Clément urodził się 17 listopada 1921 roku w Sewennach, na południu Francji. Jego przodkowie byli katolikami i protestantami, dziadek i ojciec – socjalistami. Chłopak wyrastał więc w środowisku, w którym religia nie była praktykowana. Przez pewien czas studiował marksizm, potem badał historię religii pod kierownictwem znanego francuskiego historyka Alfonsa Dupront na uniwersytecie w Montpellier. Podczas II wojny światowej uczestniczył we francuskim ruchu oporu.
Jak sam przyznawał, zajmując się historią kultur i religii poszukiwał sensu życia. Studiował prace religijnych myślicieli Kierkegaarda, Newmana i Szestowa.  Był zafascynowany filozofią hinduską.
Zainteresowanie prawosławiem zrodziło się po lekturze książki Włodzimierza Łosskiego „Teologia mistyczna Kościoła wschodniego”. Wpływ na niego wywarły też prace Nikołaja Bierdiajewa i utwory Fiodora Dostojewskiego. Clement przyjął chrzest w Cerkwi prawosławnej, mając trzydzieści lat. Studiował teologię Świętych Ojców pod kierownictwem Włodzimierza Łosskiego, który uważał go za najzdolniejszego ucznia i został jego bliskim przyjacielem.
Przez 35 lat Clément był profesorem teologii moralnej i porównawczej w Instytucie św. Sergiusza w Paryżu, został także doktorem honoris causa uniwersytetu w Louvain w Belgii, wydziału teologii prawosławnej w Bukareszcie w Rumunii, uniwersytetu Najświętszego Serca w Connecticut w USA. Wykładał w wielu instytucjach naukowych, przez czterdzieści lat historię w Liceum Ludwika Wielkiego w Paryżu.
Clément napisał około trzydziestu prac z teologii i historii Kościoła, bardzo wiele artykułów. Część z nich została przełożona na języki obce, w tym angielski. Stał się prawosławnym teologiem światowego formatu. Pośród jego prac najbardziej znane są „Bizancjum i chrześcijaństwo” (1964), „Kościół prawosławny” (III wydanie 1983), „Rozmowy z patriarchą Atenagorasem” (1969), „Pytania o człowieka” (1972), „Duch Sołżenicyna” (1974), „Modlitwa serca” (1977). Był redaktorem francuskiego prawosławnego czasopisma „Contacts”, przewodniczącym stowarzyszenia wierzących pisarzy Francji.
Był przekonanym ekumenistą, zwolennikiem jedności chrześcijan i dialogu z religiami niechrześcijańskimi. Cenili go nie tylko przedstawiciele chrześcijańskich Kościołów, ale także muzułmanie i żydzi. W latach 1967-1997 był konsultantem Komitetu Biskupów Prawosławnych Francji, członkiem komisji mieszanej do spraw prawosławno-katolickiego dialogu, uczestniczył w dwustronnych spotkaniach z protestantami.

(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)

(am)

Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token