Numer 7(409)    lipiec 2019Numer 7(409)    lipiec 2019
fot.Marcin Surynowicz
Przywileje królewskiego miasta Bielska
Andrzej Charyło

W Książnicy Podlaskiej w Białymstoku 12 czerwca odbyła się promocja albumu ,,Najdawniejsze przywileje królewskiego miasta Bielska z XV i XVI wieku”. Autorami publikacji są Waldemar Bukowski, kierownik Pracowni Słownika Historyczno-Geograficznego Małopolski w Średniowieczu Instytutu Historii PAN w Krakowie, i Dorota Michaluk, profesor w Katedrze Europy Wschodniej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, członek-założyciel Towarzystwa Historii Dyplomacji i Studiów Międzynarodowych. Album został wydany w serii ,,Lokacje miast podlaskich”, poświęconej edycji dokumentów, dotyczących nadania prawa miejskiego ośrodkom podlaskim i tworzenia się w nich miejskiego samorządu. Seria ukazuje się pod patronatem Muzeum Rolnictwa im. Krzysztofa Kluka w Ciechanowcu, Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie, a także Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego w Białymstoku.

 

Bielsk Podlaski jest jednym z najstarszych ośrodków miejskich na Podlasiu. Funkcjonował jako ruski gród od wczesnego średniowiecza. Najstarsza zachowana wzmianka dotycząca Bielska wskazuje na istnienie grodu w 1252 roku. Potem, wraz z innymi ruskimi księstwami, wszedł w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego. Wielki książkę Witold w 1430 roku ustanowił w nim wójtostwo. W 1495 roku Bielsk otrzymał prawa miejskie magdeburskie z rąk wielkiego księcia litewskiego Aleksandra Jagiellończyka. Akt lokacji dotyczył ośrodka już istniejącego, zamieszkiwanego głównie przez prawosławnych Rusinów, a nadanie wójtostwa miało na celu osadzenie wśród nich osadników spoza Wielkiego Księstwa Litewskiego – Polaków i Niemców. Następne pokolenia mieszczan bielskich, aż do końca istnienia Rzeczypospolitej, zabiegały o potwierdzenie praw miejskich przez kolejnych monarchów.

 

(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)

 


Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token