Numer 9(411)    Wrzesień 2019Numer 9(411)    Wrzesień 2019
fot.Aleksandra Wasyluk
Wszystkich Świętych Ziemi Szwajcarskiej
Andrzej Charyło

Wśród świętych czczonych przez Cerkiew prawosławną są misjonarze, hierarchowie i asceci, którzy żyli przed wielką schizmą w 1054 roku. Głównym inicjatorem odnowienia kultu świętych zachodnich był, kanonizowany 25 lat temu, św. Jan (Maksymowicz), arcybiskup Szanghaju i San Francisco, w latach 1950-1963 arcybiskup Europy Zachodniej. Pod jego przewodnictwem 16 i 17 września 1952 roku sobór biskupów w Genewie podjął decyzję o liturgicznym wspominaniu dawnych głosicieli Ewangelii, wśród których byli święci związani z ziemią helwecką. Ceniony hierarcha nawoływał do wierności prawosławnej Tradycji, do „powrotu do świętych Ojców” i ich duchowości oraz rozwijania jej w dzisiejszych czasach w codziennym życiu. Swoją postawą zainspirował prawosławnego ikonografa do napisania ikony Wszystkich Świętych Ziemi Szwajcarskiej. Przedstawiono na niej 45 świętych podpisanych z imienia, których życie i działalność były związane z obszarem historycznej Helwecji.
W centrum ikony znajduje się św. Beat (†112), żyjący na przełomie I i II wieku. Według tradycji pochodził ze Szkocji lub Irlandii, natomiast chrzest przyjął z rąk apostoła Barnaby. Jako pierwszy na terenie dzisiejszej Szwajcarii, w północnej części Alp, głosił Ewangelię. Pustelnik osiedlił się w pieczarze nieopodal obecnej miejscowości Beatenberg nad jeziorem Thun w kantonie Bern. Podobnie jak św. Jerzy Zwycięzca walczył ze smokiem. Zmarł w sędziwym wieku. Zachowały się świadectwa o wielu cudach i uzdrowieniach, które dokonały się za jego wstawiennictwem. Grób św. Beata znajduje się przy wejściu do jaskini, gdzie prowadził ascetyczne życie. Nazywany jest apostołem Szwajcarii. Jego pamięć Cerkiew prawosławna czci 9/22 maja.

Św. Maurycy (†290) urodził się w Tebach w Egipcie w połowie III wieku. Był rzymskim oficerem, dowódcą oddziału Legii Tebańskiej, której żołnierze byli chrześcijanami. Legion stacjonował w Agaunum na terytorium obecnej Szwajcarii, za panowania cesarza Maksymiana, który znany był z nienawiści do wyznawców Chrystusa. Przed jedną z bitew, z powodu odmowy wzięcia udziału w atakowaniu miejscowej chrześcijańskiej ludności, św. Maurycy poniósł śmierć męczeńską poprzez ścięcie wraz z około 6600 żołnierzami. Starożytna kolonia rzymska Agaunum została z czasem przemianowana na Saint-Maurice ku czci świętego Maurycego. Miasto znajduje się w odległości 50 kilometrów od Lozanny. W cerkiewnym kalendarzu liturgicznym św. Maurycy wspominany jest 22 września/5 października.
Do oddziału Legii Tebańskiej należeli m.in. św. Antonin, oficer sztandarowy św. Eksuperiusz, a także starszy oficer i strateg św. Kandyd. Żołnierze chrześcijańskiego legionu św. Urs i św. Wiktor uniknęli śmierci w Agaunum, po czym uciekli do Solothurn, miasta położonego w północno-zachodniej części Szwajcarii. Tam zostali pojmani przez rzymskiego gubernatora Hyrtakusa, który z powodu odmowy wyrzeczenia się Chrystusa skazał ich na śmierć. Próbowano ich spalić, ale nadeszła burza i deszcz zgasił ogień. W 288 roku zostali ścięci na moście nad rzeką Aare, lewym dopływem Renu. Ich ciała, wrzucone do wody, odnaleźli chrześcijanie i pochowali w ziemi. Pamięć św. Ursa i św. Wiktora czczona jest 30 września/13 października.

Św. Teodor z Martigny żył w IV wieku. Pochodził prawdopodobnie z Grecji. Był pierwszym biskupem miasta Octodorum, obecnie Martigny, położonego na południu Szwajcarii w kantonie Valais. W 350 roku odnalazł relikwie męczenników z Legii Tebańskiej. Na ich cześć wybudował w Agaunum bazylikę, której fundamenty zachowały się we współczesnym mieście Saint-Maurice w kantonie Valais, położonym w dolinie rzeki Rodan. Podczas badań archeologicznych odnaleziono pozostałości baptysterium z IV lub V wieku, a także fragmenty krypt kilku świątyń zbudowanych między IV a VIII wiekiem. Św. Teodor z Martigny uczestniczył na synodzie w Akwilei w 381 roku, którego celem było wykorzenienie pozostałości arianizmu na Zachodzie. Hierarcha w kalendarzu liturgicznym wspominany jest 16/29 sierpnia.
Św. Roman (†464) żył na przełomie IV i V wieku. Prowadził pustelnicze życie w lasach łańcucha górskiego Jura, położonego na północny zachód od Alp, na wzór ojców pustyni w Tebaidzie w Egipcie. W 444 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk ówczesnego biskupa Arles św. Hilarego. W 450 roku założył klasztor na terenie dzisiejszej Szwajcarii w miejscowości Romainmôtier-Envy. Jego życie opisał jeden z mnichów około 510 roku w dziele „Żywoty Ojców Jurajskich”, w którym zawarte są świadectwa o uzdrowieniach dokonanych za wstawiennictwem św. Romana. Jego pamięć jest czczona 28 lutego/13(12) marca.

(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)

Andrzej Charyło, fot. autor
www.orthodoxie.ch

Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token