Numer 12(414)    Grudzień 2019Numer 12(414)    Grudzień 2019
fot.Anna Radziukiewicz
Prawosławie na świecie
oprac. Ałła Matreńczyk
Azerbejdżan

Molebień na miejscu śmierci apostoła Bartłomieja
Podczas pobytu w Baku patriarcha moskiewski i całej Rusi Kirył odsłużył molebien na fundamencie czasowni apostoła Bartłomieja u podnóża Baszty Dziewiczej w azerbejdżańskiej stolicy.
Zgodnie z tradycją tutaj właśnie  przyjął męczeńską śmierć jeden z dwunastu uczniów Chrystusa – św. apostoł Bartłomiej, z którego misją związane są początki chrześcijaństwa w tym kraju. Jak wynika z jego żywotu, po trudach misji w Indiach głosił Dobrą Nowinę w Kaukaskiej Albanii.
Św. Bartłomiej zginął za Chrystusa w 71 roku w mieście Albanopol, na zachodnim brzegu Morza Kaspijskiego, obecnym Baku. U podnóża Dziewiczej Baszty zachowało się miejsce jego męczeńskiej śmierci (został ukrzyżowany głową do dołu).  Do 1936 roku stała tu kaplica, zbudowana w 1892 roku, z upamiętniającą śmierć apostoła tablicą. Po jej wysadzeniu w powietrze pozostały jedynie fundamenty. Archeolodzy odnaleźli je w 1964 roku.
Obecnie na fundamencie zniszczonej czasowni co roku 24 lipca, w dzień pamięci św. apostoła Bartłomieja, odprawiany jest molebien.

Niemcy

Ku czci świętej Elżbiety
Obchody 155 rocznicy urodzin wielkiej księżnej Jelizawiety Fiodorownej Romanowej odbyły się 1 listopada w Berlinie. W Rosyjskim Domu Nauki i Kultury otwarto wystawę „Święta wielka księżna Elżbieta Romanowa i jej wspólnota miłosierdzia”, wieczorem w memorialnym kościele kanclerza Wilhelma odbył się koncert „Męczennicy XX wieku”, upamiętniający wszystkie niewinne ofiary tyranii, przemocy i wojen w XX wieku.
Zaprezentowane na ekspozycji zdjęcia i dokumenty ilustrują wszystkie etapy biografii wielkiej księżnej Elżbiety. Oddzielna częśc wystawy  szczegółowo omawia działalność wspólnoty Marty i Marii w przeszłości i obecnie.
Ekspozycję otworzyli przewodniczący Imperialnego Prawosławnego Palestyńskiego Towarzystwa Siergiej Stiepaszyn i zwierzchnik Królewskiego Domu Prus książę Georg Friedrich Pruski.
Przewodniczący Stiepaszyn podkreślił, że w czasach politycznej niestabilności i religijnych prześladowań Towarzystwo stara się o zbliżenie narodów poprzez rozwój więzi kulturalnych, opartych na wspólnej historii i tożsamości. Wielka księżna Elżbieta Romanowa powinna stać się symbolem, przypominającym nam o tym co najbardziej jednoczy wszystkich ludzi na świecie – miłosierdziu, dobru i miłości.
Siergiej Stiepaszyn  wręczył księciu Georgowi Friedrichowi Pruskiemu order Wielkiej Księżnej Elżbiety  Fiodorownej.
Książę  przyznał, że w jego rodzinie Elżbieta Fiodorowna jest bardzo czczona i podkreślił jej znaczenie w jednoczeniu narodów, umacnianiu rosyjsko-niemieckich więzi.
„Będąc człowiekiem Zachodu z urodzenia i wychowania, świadomie przyjmując prawosławie, wielka księżna reprezentowała sobą tę kulturę, która kiedyś stworzyła wielką Europę – kulturę zakorzenioną w chrześcijaństwie, niosącą ideały twórczego służenia dla dobra ludzi w pokorze i posłuszeństwie wobec woli Bożej” – napisał w specjalnym liście przewodniczący synodalnego oddziału do spraw cerkiewnej działalności charytatywnej i socjalnej służby biskup orechowo-zujewski Pantelejmon.
– Zdecydowaliśmy się zorganizować obchody urodzin wielkiej księżnej Elżbiety w Niemczech, aby przypomnieć Niemcom, że mamy wspólne korzenie, które łączą oba narody – podkreślił jeden z organizatorów Leonid Sewastianow. – Wielka księżna była Niemką, która została świętą w Rosji.
Po południu z koncertem religijnych i świeckich utworów rosyjskich i zachodnioeuropejskich kompozytorów wystąpił rosyjski akademicki wielki chór „Mistrzowie śpiewu chóralnego”.
– Święta księżna została bestialsko zamordowana w Rosji sto lat temu – podkreślił przewodniczący  Stiepaszyn. – Luterański Kościół Niemiec i Cerkiew prawosławna Rosji zaproponowały, by koncert requiem poświęcić niewinnie zabitym duchownym. Ale  uważam, że słuchając koncertu wspomnimy wszystkich poległych w wyniku wojen i tyranii w XX wieku i tych, którzy giną teraz, w XXI wieku. Niech pokój, miłość i miłosierdzie zagości w naszych sercach.

Rosja

Zjednoczeni
Patriarchalną i synodalną gramotę o ponownym ustanowieniu jedności arcybiskupstwa zachodnioeuropejskich parafii rosyjskiej tradycji z ruską Cerkwią przekazał jej zwierzchnikowi, arcybiskupowi Jeanowi, podczas Liturgii odprawionej 3 listopada w świątyni Chrystusa Zbawiciela w Moskwie, patriarcha moskiewski i całej Rusi Kirył. Akt ten zakończył proces ponownego zjednoczenia z ruską Cerkwią parafii utworzonych na początku dwudziestego wieku przez emigrantów z Rosji.
Potem przy śpiewie dziękczynnego troparionu Błagodarni suszcze patriarcha przeczytał rozporządzenie o podniesieniu arcybiskupa Jeana do godności metropolity i nałożył mu biały kłobuk. 
Na zaupokojnej ektenii modlono się o dusze metropolity Eulogiusza (Gieorgijewskiego), pierwszego zwierzchnika arcybiskupstwa.
Patriarcha przekazał arcybiskupstwu relikwiarz z moszczami św. Tichona, patriarchy moskiewskiego i całej Rusi, a także ikonę Nowych Męczenników i Wyznawców Ruskiej Cerkwi, którzy byli uczestnikami lokalnego soboru 1917-1918. – Wiadomo, że jego postanowienia miały szczególne znaczenie w życiu rosyjskich parafii w Europie Zachodniej, na czele których stanął metropolita Eulogiusz, za którego duszę wspólnie modliliśmy się – powiedział patriarcha.
Metropolita Jean przekazał patriarsze przedrewolucyjny obraz Zbawiciela z ryznicy soboru św. Aleksandra Newskiego w Paryżu. 
Te historyczne uroczystości zostały włączone w odchody święta Kazańskiej Ikony Matki Bożej i Dnia Jedności Narodowej w Moskwie.

Przybyła na nie ponadstuosobowa delegacja arcybiskupstwa. W jej skład weszli potomkowie pierwszej fali ruskiej emigracji z początku XX wieku, przedstawiciele ruskiej, białoruskiej, ukraińskiej, mołdawskiej emigracji ostatnich lat, a także przedstawiciele narodów Europy Środkowej i Zachodniej – Francuzi, Belgowie, Holendrzy, Niemcy, Anglicy, Szkoci, Rumuni, Polacy, Serbowie.
Arcybiskupstwo zachodnioeuropejskich parafii zostało założone w 1921 roku w łonie moskiewskiego patriarchatu. W 1931 roku, w związku z historycznymi uwarunkowaniami, tymczasowo weszło w skład konstantynopolitańskiego patriarchatu.
W listopadzie 2018 roku na mocy rozporządzenia patriarchy Bartłomieja został zlikwidowany szczególny status tej cerkiewnej struktury, a jej parafie miały wejść do greckich metropolii krajów, w których się znajdują. Wtedy na duszpasterskim zebraniu duchowieństwa arcybiskupstwa większością głosów postanowiono poprosić o kanoniczne przyłączenie do moskiewskiego patriarchatu, na co Synod Ruskiej  Cerkwi  7 października odpowiedział pozytywnie.

(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)

na podst. pravoslavie.ru
i sedmitza.ru
oprac. Ałła Matreńczyk
fot. pravoslavie.ru


Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token