Numer 2(416)    Luty 2020Numer 2(416)    Luty 2020
fot.Andrzej Charyło
Pół wieku autonomii
Andrzej Charyło
Prawosławni na terenie Japonii pojawili się w XIX wieku wraz z przybyciem rosyjskich dyplomatów i handlowców. W 1859 roku w Hakodate, na południowym krańcu wyspy Hokkaido, utworzono konsulat Cesarstwa Rosyjskiego, przy którym powstała pierwsza prawosławna świątynia. Początkowo nabożeństwa sprawowane były w tymczasowym pomieszczeniu. W październiku 1860 roku wyświęcono drewnianą cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego. Mogła ona pomieścić około dwustu wiernych.

Kapelanem przedstawicielstwa dyplomatycznego został hieromnich Mikołaj (Kasatkin) (1836-1912), który do Hakodate przybył 2 lipca 1861 roku. W warunkach wojny domowej, prześladowań cudzoziemców i surowego zakazu funkcjonowania chrześcijańskich struktur młody misjonarz uczył się języka japońskiego i poznawał historię, kulturę i obyczaje miejscowej ludności. 18 maja 1868 roku ochrzcił pierwszego Japończyka, samuraja Sawabe Takuma (1834-1913), który w 1875 roku został pierwszym prawosławnym japońskim kapłanem, a także dwóch jego przyjaciół Sakaia Tokureja i Urano Tajdzoo. Wśród osób przyjmujących prawosławie było wielu samurajów, którzy w zaufaniu przekazywali sobie informacje o nowej wierze. Pod ich wpływem całe rodziny i najbliżsi znajomi dobrowolnie stawali się chrześcijanami. Rozprzestrzenianiu się prawosławia sprzyjał wspólnotowy charakter cerkiewnej modlitwy, bardzo bliski mentalności wojowniczych samurajów.
Pod koniec lat 60. XIX wieku zakończył się ponaddwustuletni okres samoizolacji Japonii od wpływów europejskich i walki z wyznawcami chrześcijaństwa. W 1870 roku zezwolono na prowadzenie chrześcijańskiej misji i jeszcze w tym samym roku synod Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej powołał rosyjską misję prawosławną w Japonii, na czele z archimandrytą Mikołajem, w jurysdykcji diecezji kamczackiej. W 1872 roku główną siedzibę misji przeniesiono do Tokio, gdzie w jednym z nowo wybudowanych budynków na piętrze utworzono domową cerkiew Narodzenia Chrystusa, pierwszą prawosławną świątynię w japońskiej stolicy. W 1875 roku w Tokio powstało seminarium duchowne, w którym językiem wykładowym był japoński. Nauka trwała siedem lat, a wśród przedmiotów znalazły się m.in. historia Japonii i judo. W 1877 roku zaczęto regularnie wydawać po japońsku „Cerkiewny wiestnik” (Kiokaj hooti), a ogólna liczba wiernych przekroczyła cztery tysiące.
30 marca 1880 roku archimandryta Mikołaj otrzymał chirotonię biskupią. Nowy hierarcha, oddelegowany do pracy arcypasterskiej w Japonii, otrzymał miano biskupa rewelskiego, wikariusza diecezji ryskiej.
Dzięki jego staraniom w latach 1884-1891 wzniesiono sobór katedralny Zmartwychwstania Pańskiego w Tokio, który stał się symbolem prawosławia w Japonii. Wysokość świątyni wynosiła 35 metrów, dzwonnicy 40 metrów. Cerkiew, mieszcząca około trzech tysięcy wiernych, była jedną z największych budowli w stolicy.

Biskup Mikołaj rozpoczął tłumaczenie na język japoński Nowego Testamentu w oparciu o tekst grecki, łaciński, cerkiewnosłowiański, rosyjski, chiński i angielski, a także z wykorzystaniem komentarzy św. Jana Złotoustego. Kolejnym efektem pracy translatorskiej był przekład Oktoichu, Triodionu Postnego i Kwietnego, czterech Ewangelii i fragmentów Starego Testamentu, czytanych podczas nabożeństw cyklu rocznego. Hierarcha każdego dnia poświęcał cztery godziny na pracę związaną z przekładami. Pomagał mu Paweł Nakai Cugumaro (1855-1943) z Osaki, prawosławny japoński sinolog, pisarz i tłumacz.
24 marca 1906 roku władyka Mikołaj otrzymał godność arcybiskupa Tokio i całej Japonii. Przez okres arcypasterskiej posługi z wielkim oddaniem szerzył prawosławną wiarę. Był ceniony i szanowany w wielu środowiskach. Zmarł 3 lutego 1912 roku i za zgodą cesarza Japonii został pochowany w Tokio. Hierarcha położył solidny fundament pod Japońską Cerkiew Prawosławną, gdyż pozostawił po sobie ponad 180 cerkwi, 270 parafii, 34 kapłanów, 8 diakonów, 115 misjonarzy i 34 tysiące wiernych. 10 kwietnia 1970 roku został kanonizowany jako święty równy apostołom. Cerkiew wspomina go 3/16 lutego.
Kolejnym arcybiskupem tokijskim i całej Japonii został Sergiusz (Tichomirow) (1871-1945), który kontynuował działalność misyjną. Dzięki jego wysiłkom utrzymano wpływy prawosławia w południowej części Sachalinu, wyspy uzyskanej przez Japonię po zwycięskiej wojnie w 1905 roku.

(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)

Andrzej Charyło
fot. orthodox-jp.com

Twoja opinia


imię:
email:
komentarz
wpisz tekst z obrazka: token