W galerii Campus Lo Contador, dawnej kaplicy położonej w Escuela de Arquitectura UC Pontifical Catholic University of Chile, eksponowana jest wystawa prof. dr hab. inż. arch. Jerzego Uścinowicza. Jej wernisaż odbył się 19 maja, po wykładzie otwartym wygłoszonym przez profesora w chilijskiej uczelni. Wystawa po jej zamknięciu zostanie przekazana do zasobów MOA Museum of Art Japón, w celu jej ekspozycji w MOA Muzeum w Limie (Peru), później w Japonii.
Wystawa jest pierwszym etapem cyklu, który Jerzy Uścinowicz rozpoczął w Santiago de Chile, w stolicy kraju o niezwykle bogatej, różnorodnej i głęboko zakorzenionej chrześcijańskiej tradycji religijnej, gdzie rdzenne, etniczne sacrum pogranicza do dziś zdumiewa cały świat. To miasto świętego Jakuba, ludzi głębokiej wiary oraz żywego kultu i uwielbienia dla Bogarodzicy.
Matka Boża jest zawsze i stale obecna w życiu architekta i we wszystkich jego pracach. Jest patronką kreacji wszystkich sztuk, bo jest dawczynią nowego życia, rodzicielką Boga Zbawcy świata. Jak mówi o Niej pradawny troparion Bogarodzicy Dziewicy: „Błogosławiona jest Ona pomiędzy niewiastami i błogosławiony jest Owoc Jej życia – Jezus Chrystus”. Wystawę poświęcił architekt właśnie Bogarodzicy-Znak, a poprzez Jej wstawiennictwo i opiekę, także wszystkim niewiastom – matkom, żonom i córkom. Dedykował ją przedwcześnie powołanej przez Boga żonie Margarycie oraz matce Raisie i córce Marcie.
Architektura przedstawiona na wystawie jest efektem czterdziestoletniej pracy architekta w sferze architektury sakralnej i miejsc duchowych. Jest to architektura teologicznego spotkania i dialogu religii. Powstała na terenie kulturowego, narodowego i religijnego pogranicza. Jest więc nośnikiem jego uwarunkowań – różnorodności oraz współczesnej wymiany wartości i ekumenicznej potrzeby budowania wspólnoty – oikoumene, w łonie chrześcijaństwa i innych religii monoteistycznych.
Wystawa dotyczy wykonanych i w większości zrealizowanych już projektów architektury świątyń – cerkwi, kościołów, molenn, kaplic i miejsc duchowych, a także architektury ich wnętrz i ikonografii. Dotyczy zespołów monastycznych, parafialnych, cmentarnych i memorialnych. Dotyczy ikonostasów, kiotów, krzyży, pomników, nagrobków, form liturgicznych. Powstały one dla Kościołów prawosławnego, rzymskokatolickiego, staroobrzędowego, ewangelickiego – w Polsce, Białorusi, Rosji, Niemczech i Stanach Zjednoczonych. Wśród nich są świątynie konwertowane i ekumeniczne. Są memoriały i ohele żydowskie. Są obiekty nowo projektowane, jak i te podnoszone z ruin, restaurowane, poddawane konserwacji i rewitalizacji. Wszystkie łączy ich duchowy, kultowy i memorialny status.
(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)
prof. Bogusław Podhalański kurator wystawy, fot. Daniela Canales
