Cerkiew św. Włodzimierza Wielkiego w Krynicy Zdroju w diecezji przemysko-gorlickiej jest jedyną cerkwią, która na terenie Sądecczyzny została wybudowana po drugiej wojnie. Znajduje się na południe od centrum uzdrowiska, w obrębie osiedla Krynica Dolna, blisko wylotowej w kierunku Muszyny ulicy Kraszewskiego. Do świątyni prowadzi ul. Świętego Włodzimierza, dawna ul. Cmentarna, przy której na cmentarzu pochowany został zmarły w 1968 roku Nikifor Krynicki (Epifan Drowniak). Prawosławną parafię, jedyną w powiecie nowosądeckim, erygowano decyzją metropolity Bazylego w czerwcu 1981 roku. Pierwszym proboszczem został o. Bazyli Gałczyk.
W sierpniu 1982 roku metropolita Bazyli poświęcił kamień węgielny pod budowę świątyni. Od jesieni tego roku regularnie odbywały się nabożeństwa pod gołym niebem, a jednocześnie budowano kaplicę traktowaną jako przyszłą bramę wejściową do świątyni. Do tej kaplicy św. św. Cyryla i Metodego wprowadzono się na początku grudnia. W 1984 roku ruszyły prace przy wznoszeniu cerkwi według projektu Adama, Haliny i Wojciecha Wójtowiczów. Budowa świątyni, ze względu na brak pieniędzy, trwała wiele lat.
Cerkiew poświęcono 8 września 1996 roku. Uroczystościom przewodniczył metropolita Bazyli. Przybyło wielu duchownych i wiernych z diecezji oraz z Ziem Zachodnich, gdzie mieszka do dziś 90 procent Łemków, wysiedlonych podczas Akcji Wisła. Cerkiew w Krynicy jest symbolem przywiązania Rusinów – Łemków do wiary ojców, prawosławia (informuje o tym tablica w przedsionku). Do 1947 roku Krynica była otoczona przez wioski łemkowskie, a kultura tego narodu jest do dziś widoczna. W Krynicy Zdroju ukazuje się czasopismo łemkowskie „Besida”, wydawane przez Stowarzyszenie Łemków.
21 maja 2016 roku, w 35 rocznicę erygowania parafii prawosławnej św. Włodzimierza Wielkiego, ukończono zewnętrzną bryłę cerkwi i ustawiono kopułę wieńczącą dzwonnicę. Poświęcenia nowej kopuły dokonał arcybiskup przemyski i gorlicki Paisjusz. Cerkiew stała się najwyższym budynkiem w mieście. Wysokość wieży-dzwonnicy wynosi 46 metrów.
Murowana cerkiew św. Włodzimierza Wielkiego została wybudowana w tradycji zachodniołemkowskiego budownictwa cerkiewnego. Wielopołaciowy dach ozdobiony jest siedmioma wieżami, zwieńczonymi baniastymi hełmami z krzyżami. Piękna sylwetka budynku nawiązuje równocześnie do niespotykanej na Łemkowszczyźnie architektury nieistniejącej już cerkwi w Klimkówce koło Uścia Gorlickiego, która została barbarzyńsko zniszczona w 1983 roku podczas budowy zapory na rzece Ropie.
(ciąg dalszy dostępny w wersji drukowanej lub w E-wydaniu Przeglądu Prawosławnego)
Maria i Przemysław Pilichowie, fot. autor, Anna Radziukiewicz,
z portalu cerkiew.pl
